|
همه چیز2
با درودی می آیی و با بدرودی خانه را ترک می گویی ای سازنده! لحظه ی عمر من به جز فاصله ی میان این درود و بدرود نیست: این آن لحظه ی واقعی است که لحظه ی دیگر را انتظار می کشد. نوسانی در لنگر ساعت است که لنگر را با نوسانی دیگر به کار می شد. گامی است پیش از گامی دیگر که جاده را بیدار می کند. تداومی است که زمان مرا می سازد لحظه ای است که عمر مرا سرشار می ند.
نظرات شما عزیزان: پنج شنبه 19 مرداد 1391برچسب:, :: 23:20 :: نويسنده : علیرضا بیانی فر
درباره وبلاگ  به وبلاگ من خوش آمدید فقط نظرتان یادتان نرود. آخرین مطالب پيوندها
|
||
 |
تبادل
لینک هوشمند
